На падините на Бушева Планина, заобиколен со густата крушевска корија (локален израз за шума), на 1.250 метри надморска височина, распослан како во инка се простира еден од најстарите градови во Македонија и воедно највисокиот град на Балканот.
Мешавината на двата народа, македонски и влашки, турското и европското влијание го создаваат Нејзиното Височество – крушевската куќа!


Во 1903 година градот го зафаќа бурата на Илинденското востание. Станува прва независна република на Балканот по углед на Француската буржоаска република.


Крушево денес е град-музеј. Познатите семејства до ден-денес раскажуваат за старите времиња, за момите донесени дури од Цариград со богати мирази, за старите книги по моминските ковчези и предмети што сè уште се чуваат по куќите, за роднините во Белград, Египет и Букурешт, за уметниците од светски калибар како Никола Мартиновски и Тоше Проески, чиишто роднини и соседи ќе ги сретнете на улица, за познатите крушевски златари одамна заминати на запад, за умните крушевчани кои и сега се елитата на нашето општество.
И плус. Има ли нешто послатко, поубаво од крушевски локум.